Nog een aantal foto's van de Bad Wolf Convention in Birmingham (21-22 juli 2007). Voor fans van Doctor Who en Torchwood een feest van herkenning. Anders is er altijd nog de link naar IMDB. ;-)
Afgelopen weekend zat ik in Birmingham voor een Doctor Who-conventie. Ik ben gisteravond rond middernacht pas teruggekomen uit Engeland, dus voorlopig alleen de foto met de vogelverschrikkers uit de DW-episodes Human Nature en Family of Blood. Snifffffff.
Vandaag neem ik een laatste duik in The Storm Prophet van Hector MacDonald en dan is die thriller zo goed als afgerond. Hectors promotiesite is inmiddels in de lucht. De stormprofeet lijkt eerst aan land te gaan in Australië en Nieuw-Zeeland, niet zo verwonderlijk gezien de locatie van het verhaal. Ik weet nog niet wanneer mijn Nederlandse vertaling verschijnt, maar A.W. Bruna wil de lancering niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Eind 2007 zal het ongetwijfeld in de handel liggen. Vorige week kreeg ik nog onverwacht een gesigneerd exemplaar van Dromen van Jupiter, mét een persoonlijke opdracht van Ted Simon, de motorheld der motoravonturiers. Erg cool en heel vriendelijk van hem! Wat ook cool kan worden, is mijn volgende vertaalopdracht: de thriller Sacrifice, het debuut van S.J. Bolton. Het manuscript plofte vanochtend op de deurmat, en op het eerste oog lijkt het een Shetlandse variant op de Britse horrorklassieker The Wicker Man. Bolton wordt door velen als een nieuwe belofte gezien, dus ik vind het wel een eer om haar debuut te mogen vertalen. Dat wordt griezelen in de rest van mijn vertaaljaar. Brrr.
Na jaren weer eens een groot concert bezocht. Helaas in de Arena, want het is en blijft toch een galmbak. Bij Genesis stond het geluid ook te hard. Is geen probleem bij uptempo-nummers als Domino (meteen ook een van de highlights), maar de meer subtiele tracks als Ripples gaan live dan toch grotendeels ten onder. Mooiste nummers kwamen toch uit de oude doos: In The Cage, I Know What I Like (inclusief Peter Gabriel op het scherm), en van iets latere datum: Home By The Sea (met rondwaaiende Edvard Munch-spoken). Mama klonk in vak 129, rij 16, stoel 206 wel erg loeihard. Oordopjes geen overbodige luxe.
Nog een impressie van hoe Domino er live uit zag. Het onderstaand filmpje is van het concert op 24 juni in België. Phils hoofd in een soort tijdruimte-vortex, dus geen wonder dat ik gisteravond ook ff aan Doctor Who moest denken. ;-)
Nog altijd druk in de weer met de vertaling van Hector MacDonalds The Storm Prophet. De omslag van de Engelstalige editie is onthuld. Ziet er spannend mooi uit.
O, o, o, mijn blog komt door deadlinetijd weer aandacht te kort. Toch iets zeggen over Nachtrit die ik op dvd heb bekeken. Robert De Niro in Taxi Driver de ultieme taxichauffeur in een film? Frank Lammers vind ik minstens zo fantastisch als Dennis, een taxichauffeur die zich diep in de schulden steekt voor een vergunning die na een wetswijziging geen ene moer meer waard is. Achtergrond is de taxi-oorlog in Amsterdam, maar dit is toch vooral het persoonlijk drama van een burgerman die een tot mislukken gedoemde strijd aangaat tegen een systeem dat 'm het leven onmogelijk maakt. Door die thematiek plus de combinatie van "volkse" gevoelsmomenten (mede dankzij het mooie gebruik van René Riva's smartlap 'Ik pluk 'n ster voor jou') en schokkende thrillerelementen ga ik zelfs zover om Capra meets Tarantino te roepen. Wat kan mij het schelen. Een intense, grimmige maar ook heel menselijke thriller. Feilloze regie van Dana Nechushtan, prima script van Franky Ribbens en ijzersterk geacteerd. De Robusta-koffiescène is nu al net zo klassiek als de mayo-scène uit Pulp Fiction. Ook heerlijk om Lammers en Fedja van Huêt weer samen te zien spelen, want sinds Wilde Mossels, nog zo'n poldermeesterwerk, horen de twee tot mijn favoriete Nederlandse acteurs. Instappen voor Nachtrit? Ja!
Vanaf vanavond buitelt ons aller geliefde tijdheer opnieuw 13 weken lang door tijd en ruimte op BBC1. Op YouTube zijn karrenvrachten fanvideo's te vinden, maar dit staaltje huisvlijt is wel erg origineel en vermakelijk. Een poppenanimatie van Penny Mix Films (Paul Rowley en John Collier) op het nummer 'Monster' van The Automatic.
Met Carole Ann Ford (Susan)
Met Louise Jameson (Leela)
Met Murray Melvin (Bilis in Torchwood)
Met Mary Tamm (Romana I)
Met Yasmin Bannerman (Jabe)
Na jaren weer eens een groot concert bezocht. Helaas in de Arena, want het is en blijft toch een galmbak. Bij Genesis stond het geluid ook te hard. Is geen probleem bij uptempo-nummers als Domino (meteen ook een van de highlights), maar de meer subtiele tracks als Ripples gaan live dan toch grotendeels ten onder. Mooiste nummers kwamen toch uit de oude doos: In The Cage, I Know What I Like (inclusief Peter Gabriel op het scherm), en van iets latere datum: Home By The Sea (met rondwaaiende Edvard Munch-spoken). Mama klonk in vak 129, rij 16, stoel 206 wel erg loeihard. Oordopjes geen overbodige luxe.
