Boekcapsules (2)

Duizend schitterende zonnen - Khaled Hosseini (De Bezige Bij, 2007; vert. W. Hansen)

Mooi en aangrijpend familiedrama van de auteur van De vliegeraar. Mariam wordt op 15-jarige leeftijd uitgehuwelijkt aan schoenverkoper Rasheed in Kabul. Aangezien Mariam hem geen zoon baart, neemt Rasheed de oorlogsweduwe Laila in huis als nieuwe vrouw. Na de eerste spanningen die dat oplevert, sluiten de vrouwen vriendschap om toch te kunnen overleven te midden van de oorlog in Afghanistan en onder het juk van hun tirannieke echtgenoot. Ik kon het boek niet meer wegleggen. 9/10

Boudewijn Büch: verslag van een mystificatie - Rudie Kagie (Prometheus, 2004)

Een boeiende en zeer vlot leesbare biografische schets over schrijver en reiziger BB die van zijn hele leven een mythe maakte. Dat BB nooit een zoontje heeft gehad dat vroeg is gestorven, 'de kleine blonde' uit De kleine blonde dood, mag genoegzaam bekend zijn, maar dat Boudewijn er zo lustig op los heeft gefabuleerd minder. Het levert aan de ene kant een veelal geestig portret op van een egocentrische aandachtszoeker die verstrikt raakt in zijn eigen literaire leugentjes, aan de andere kant verschijnt het beeld van de geestelijke kluizenaar die liever in gezelschap verkeerde van boeken dan van mensen. 8/10

Geheim Dagboek 1990-1992 - Hans Warren (Bert Bakker, 2006)

Alweer het 18e deel van Warrens dagboek. Het blijft een genot om te lezen, hoewel in de laatste delen het bezoek aan restaurants, talloze musea en tentoonstellingen, plus rondritjes om vogels te spotten de overhand lijkt te nemen. Maar ook schrijft hij weer heerlijk mopperend of jubelend over zijn (soms stormachtige) relatie met Mario, allerlei collega's in het vak en zijn werk als dichter, boekenrecensent en vertaler. Over Plato's Theaitetos: "[...] zó lang, zó saai, ik durf aan M. niet te bekennen hoe ik ertegenop zie de rest van m'n leven Plato te moeten vertalen. Dat zeuren over al lang opgeloste problemen, slechts af en toe is er een geniale opmerking. Ligt het aan mij? Waarschijnlijk, ik moest me schamen." 8/10

Donder en bliksem

Vandaag kreeg ik van A.W. Bruna de presentexemplaren van De stormprofeet van Hector MacDonald. Het blijft altijd een feestje als je je vertaling eindelijk als boek in handen krijgt. De omslagontwerper heeft zich uitgeleefd met een mooie dubbele kaft: de buitenste kaft (zie boven) kun je openklappen en daarachter verschijnt een van de hoofdpersonages, het Zuid-Afrikaans zienertje Moses, op het strand tegenover een huizenhoge oceaangolf.

Vanaf 16 oktober ligt De stormprofeet in de winkel. Het boek verschijnt in een oplage van 10.000 exemplaren. Het zou me niet verbazen als Hector de bestsellerlijst gaat bestormen. Nu maar afwachten wat de recensenten van zijn derde thriller gaan vinden, maar Kim Moelands van Ezzulia.nl (en ook CrimeZone) lijkt alvast enthousiast: "IJzingwekkende scènes die je hart verkillen en alle lucht uit je longen meppen." Ik heb tijdens het vertalen dan ook regelmatig naar adem moeten happen.

Boekcapsules (1)

Giraffe - J.M. Ledgard (Signature, 2007; vert. Ineke Willems)

Originele faction over het leven en de mysterieuze dood van de grootste giraffekudde die ooit in gevangenschap is gehouden. Dat vergeten stukje geschiedenis wordt vanuit diverse levens belicht en die wisseling in vertelperspectief leidt tot een journalistiek, en daardoor enigszins afstandelijk, romanverslag. Begint prachtig, middenstuk iets te langgerekt, en eindigt schokkend met de executie van de giraffen in de dierentuin. 7/10

Changeling - Mike Oldfield (Virgin Books, 2007)

De autobiografie van Mike Oldfield. Leest heerlijk vlot, voor fans blijft het boeiend om te lezen over de totstandkoming van Tubular Bells en Oldfields soms moeizame relatie tot Virgin-baas Richard Branson. 8/10

Perfect Day - Joost Zwagerman (Arbeiderspers, 2006)

Bundeling van Zwagermans stukken over popmuziek. Wisselend boeiend, altijd lekker leesbaar, hoewel sommige artikelen elkaar overlappen. Mooi lang quote-reactie-interview met Barry Hay van de Golden Earring. 7/10

Offeren & ploeteren

De Britse omslag van S.J. Boltons thrillerdebuut is bekend. In Engeland verschijnt Sacrifice pas begin volgend jaar, dus ik heb gelukkig nog even de tijd om het te vertalen voor Nederland. En inmiddels is Het geheime leven van een ploetermoeder van Fiona Neill, een vertaling met vaste vertaalpartner Marga Blankestijn, een heuse bestseller geworden. Plus voer voor discussies over modern moederschap in de meest uiteenlopende publicaties - van NRC tot damesbladen.

Peperbollen

De bakker had peperbollen. Zou de goede Sint dan al komen?

Kula Shaker

Vorige week een heugelijke muziekrelease. Mijn favoriete band Kula Shaker is terug! Zes jaar na hun vorige cd is er opeens Strangefolk. Net gedownload van iTunes, weet niet of ik een volledige bespreking geef, wil 'm eerst laten inweken, maar het is goed om te horen dat ze eenzelfde stijl hebben behouden. Weer van die vintage catchy melodietjes met heerlijke teksten van Crispian Mills, zoals Second Sight (de eerste single van Strangefolk), het grappige Great Dictator (of the Free World), het prachtige Song of Love/Narayana met de kenmerkende psychedelische sound en zo'n mantrakoortje erin, het Bob Dylaneske Hurricane Season dat op z'n Shakers ontaardt in een sixties-feestje met orgel, scheurgitaar en koortjes. Blij dat ze terug zijn!

Op www.kulashaker.co.uk zijn een aantal nummers te horen (hoort automatisch af te spelen zodra je op de site komt). En vooruit... hieronder een ouder nummer, Great Hossanah, live bij Jools Holland:

Water (2005)

Ik moet een film graag willen zien, wil ik er de R1-dvd van aanschaffen en niet wachten op de R2-release. Sinds ik de trailer een jaartje of wat geleden heb gezien, wilde ik Water, het slotdeel van Deepa Mehta's elemententrilogie, heel graag zien. Maar ja... de film is tot op heden nog altijd niet in ons regiogebied uitgebracht. Vandaag de R1-dvd binnengekregen en vanavond bekeken. Is het het wachten waard geweest? Jazeker. Water is een van de mooiste en tegelijkertijd meest dramatische films die ik dit jaar heb gezien.
De film speelt zich af in het India van 1938, rond de opkomst van Gandhi, en volgt het droeve lot van een aantal weduwen in een ashram. Als weduwe in India kon je, soms tot op de dag van vandaag, huwen met de jongere broer van je man, verbrand worden met je gestorven echtgenoot of kiezen voor een ascetisch leven in een weduwenhuis. De weduwen behoren tot de kaste van de onaanraakbaren en volgens lokaal bijgeloof kan zelfs de schaduw van een weduwe je al ongeluk opleveren. Hun enige heil is het water van de heilige rivier.
In eerste instantie lijkt Water zich te richten op de achtjarige weduwe Chuiya (Sarala), maar de onmogelijke liefde die opbloeit tussen de weduwe Kalyani (Lisa Ray) en de vrijzinnige denker Narayan (John Abraham) neemt snel een centrale plaats in. Wat volgt is een dramatisch conflict tussen het hart en het traditionele geloof. Bij medeweduwe Shakuntala (Seema Biswas) leidt dit tot een conflict tussen datzelfde geloof en haar geweten.
De diepe menselijkheid van Water deed me terugdenken aan de Apu-trilogie van meesterfilmer Satyajit Ray. Te midden van de uitzichtloze situatie van de weduwen zijn er soms glimmertjes van hoop en levensvreugde, maar die zijn ook vaak aanleiding tot de pijn van vervlogen dromen, een verloren leven of onmogelijke verlangens.
Mehta besluit haar trilogie met een indrukwekkend meesterwerk. Houd een zakdoekje gereed, want de kans is groot dat er ook bij jezelf waterlanders verschijnen.

Trailer Water