Bob Dylan over de schutting

Gisternacht was het vertaalduo Robbert-Jan Henkes en Erik Bindervoet te gast in het VARA-radioprogramma 'Over de schutting'. Ze vertaalden Finnegans Wake van James Joyce, de liedteksten van The Beatles en dus ook die van Bob Dylan. Dat zorgde gisternacht voor twee mooie uurtjes lyrische vertaalkunde en Bob-muziek in zowel de vertaalde als originele versies. De uitzending is nog te beluisteren in het archief (6 december).
Liedteksten 1974-2001 van Bob Dylan in de vertaling van Henkes & Bindervoet is in november verschenen bij uitgeverij Nijgh & van Ditmar.

Lust je nog peultjes?

Een podcast voor het slapengaan. Het hoort inmiddels bij mijn bedritueel. Het probleem is alleen dat er zo'n overweldigend aanbod van podcasts bestaat. Vooral in het begin weet je niet echt wat nu de moeite van het beluisteren waard blijft, maar na enige tijd ga je noodgedwongen schiften en houd je favoriete podcasts over die je wekelijks van internet plukt.
Wat luister ik momenteel? Naast Bommel de podcasts van Nachtvluchten, Kunststof en Simek 's Nachts die mij boeiend of amusant lijken. Ligt aan de gast of het onderwerp. Als er schrijvers te gast zijn, gaat het meestal blindelings op mijn mp3-spelertje. Net als Desmet Live met Theodor Holman, vooral de vrijdaguitzending met De wereld volgens Stine Jensen en de vermakelijke rubriek Ketter en geest van Max Pam.
Daarnaast biedt de BBC nog drie luisterpeultjes aan die ik wekelijks beluister: Mark Kermode's filmrecensies, het geschiedenisprogramma In Our Time van Melvyn Bragg, en Mayo's Book Panel met besprekingen van nieuwe Engelstalige boeken. En als ik zomaar zin krijg in oude hoorspelen snuffel ik rond op het Radio Nostalgia Network of de peulplukpagina bij OTR Cat.
Er ligt uiteraard nog een wereld aan luisterpeultjes open, maar dit zijn momenteel mijn favoriete podcasts. Meer dan genoeg om de week door te komen.

Bommel

Na Het Bureau is er weer een hoorspelreeks gestart op de Nederlandse radio. Hieperdepiep! Ik ben dol op hoorspelen, en Bommel vind ik nu al oneindig veel leuker, hilarischer, avontuurlijker, sfeer- en fantasievoller dan al dat ambtenarengeklep in Het Bureau. Logisch uiteraard, want de Bommelverhalen van Marten Toonder blijven geweldig.
Na de eerste 5 afleveringen beluisterd te hebben, ben ik helemaal gewend geraakt aan Mark Rietman als Heer Ollie B. Bommel. Eerst zit je nog met een brombeerstem in je hoofd, maar eigenlijk is de lichtere toon van Rietman erg geschikt voor de heer van stand en het verrukkelijke Nederlands van Marten Toonder doet de rest. Krijn ter Braak is meteen een perfecte Joost. Alleen blijf ik twijfelen over Jacob Derwig als Tom Poes, de stem had hoger mogen zijn want het is en blijft toch een poes. Ik had het liefst een vrouw in die rol gehoord, maar Derwig weet de nadenkende hmm's van de listen verzinnende vriend van Bommel goed te raken.
Ook leuk zijn de gastacteurs. In het eerste avontuur, Heer Bommel stuit de vooruitgang, weet Cees Geel van de tovenaar een heerlijk knorremorrend personage te maken; Fred Goessens is komisch als de Klokker in Tom Poes en de Klokker; en 'friemelpraat' is het Toonderwoord van de week. Dit is toch genieten, als u begrijpt wat ik bedoel.